امیر جهانی: اگر خود را در نقطه میانی تاریخ صنعت خودرو مجسم کنیم، نه تنها گذشته و نقطه آغاز آن، جز نبوغ بشر چیزی را برای ما نمایان نمی‌کند، بلکه افق آینده آن نیز جز تحیر، حسی در انسان پدید نمی‌آورد. صنعتی که با ایجاد یک جرقه آغاز شد و سازه‌ای فلزی را به حرکت وا داشت، امروزه این امکان را یافته است که بدون کوچک‌ترین عمل احتراق و مصرف سوخت فسیلی، این وسیله را در مسافتی قابل‌اعتنا جابه‌جا کند. مسافتی که در آینده‌ای نه چندان دور، دیگر بدون دخالت انسان طی خواهد شد و تماما عامل انسانی در رسیدن به مقصد، عملا بی معنی خواهد شد. ورود شرکت‌های بزرگ و کوچک از حوزه IT به صنعت خودرو، ترسیم افق و آینده را از اختیار امپراتورهای فعلی آن خارج کرده است و آنها را مجبور ساخته تا هر یک، با تغییر استراتژی و بنا بر اقتضائات، لااقل حضور خود در بازه میان‌مدت بازار را تثبیت کنند. اگر زمانی واحد‌های R&D این ابر شرکت‌ها بر افزایش قدرت موتور و سرعت تمرکز داشت، امروزه شاه بیت آنها را باید تولید خودروهای بدون مصرف سوخت فسیلی دانست. خودرو‌هایی که روز به روز نقش عامل انسانی در کنترل آنها کمرنگ‌تر خواهد شد.

Source: دنیای اقتصاد