رفاه از دست رفته، (به انگلیسی: Deadweight Loss) در علم اقتصاد به از دست دادن بهره‌وری اقتصادی اطلاق می‌گردد، که اغلب حاصل عواملی چون انحصار، اثرات جانبی و یا حداقل دستمزد می‌باشد. رفاه از دست رفته عبارتست از میزان کاهش رفاه اجتماعی در هر حالت، نسبت به حالت ماکزیمم رفاه که در شرایط رقابت کامل حاصل می‌شود.

بهره‌وری اقتصادی برای اشاره به استفاده از منابع به گونه‎ای که تولید کالا و خدمات بیشینه شود به کار می‌رود. یک سیستم اقتصادی از دیگر سیستم‌های اقتصادی موثرتر است (بهره‎وری بیشتری دارد) اگر بتواند کالا و خدمات بیشتری بدون استفاده از منابع بیشتر، تولید کند.

به طور دقیق، شرایطی می‌تواند از لحاظ اقتصادی موثرتر خوانده شود که:

هیچ کس بدون بدتر شدن شرایط دیگری شرایطش بهتر نشود.
هیچ خروجی اضافه‎ای بدون افزایش میزان ورودی‎ها به دست نیاید.
تولیدات با پایین‎ترین هزینه در هر واحد به دست آیند.