صندوق سرمایه‌گذاری تامین (صندوق های پوششی) (به انگلیسی: Hedge fund) که از آن با عنوان «پوشش سرمایه» نیز یاد می‌شود، سرمایه‌ای است که بیش از دیگر انواع سرمایه‌ها، می‌تواند جهت سرمایه‌گذاری در طیف وسیع تری از موقعیت های تجاری و سرمایه گذاری استفاده شود، اما تنها به وسیله سرمایه گذاران خاصی به کار برده می شود. این سرمایه گذاران عموماً موسساتی هستند، مثل پانسیون فاندها، بنگاه های دانشگاهی، یا افراد بسیار متمول. به عنوان یک شبکه، پوشش سرمایه در طیف گوناگونی از دارایی ها سرمایه گذاری می کند، اما آنها عموماً اوراق نقدشونده را در بازارهای عمومی معامله می کنند. آنها همچنین انواع وسیعی از استراتژی های سرمایه گذاری را به کار می برند، و از تکنیک هایی همچون فروش استقراضی و اهرم مالی بهر می جویند.

پوشش سرمایه ها عموماً بدون پایان هستند، به این معنا که سرمایه گذاران می تواند در فاصله های زمانی متناوب در آن پول سرمایه گذاری کنند و یا برداشت نمایند. ارزش یک سرمایه گذاری در پوشش سرمایه براساس سهمی از ارزش دارایی خالص سرمایه محاسبه می شود، یعنی افزایش یا کاهش ارزش دارایی های سرمایه (و هزینه های سرمایه) مستقیماً در میزانی که سرمایه گذار بعداً می تواند برداشت کند اثر می گذارد.

هدف بیشتر استراتژی های سرمایه گذاری پوشش سرمایه، کسب بازدهی مثبت چه در شرایط رکود و چه در شرایط رونق بازار است. مدیران پوشش سرمایه عموماً پول خودشان را در سرمایه ای که وظیفه مدیریتش را بر عهده دارند سرمایه گذاری می کنند، و این موجب می شود هدف مدیران و باقی سرمایه گذاران در یک مسیر قرار گیرد. یک پوشش سرمایه نوعی به مدیر سرمایه دستمزد مدیریت پرداخت می کند، که درصدی از دارایی های سرمایه است و همچنین یک دستمزد عملکرد در صورت افزایش ارزش دارایی خالص سرمایه در طول سال. بعضی از پوشش سرمایه ها ارزش دارایی خالصی بالغ بر میلیارد ها دلار دارند. در سال ۲۰۰۹ پوشش سرمایه ها صاحب ۱.۱ درصد کل سرمایه ها و دارایی های مؤسسات مالی بودند. حجم تخمینی صنعت پوشش سرمایه در حدود ۱.۹ تریلیون دلار (دلار آمریکا) است.

Related entries