غرر به معنای ابهام در قراردادها و جهالت در آنهاست. هدف اسلام از بیان این قاعده این است که در فضای روابط اقتصادی معاملات و شیوه های استفاده از اموال کاملا شفاف، روان و گویا باشد، به گونه ای که طرفین قرارداد و سایر افرادی که در معرض این قرارداد مالی هستند از حق و حقوق خود به صورت شفاف مطلع باشند. به همین جهت است که در اسلام قراردادهایی که ارکان آن مبهم است، باطل محسوب می شود. به عنوان مثال اگر شخصی کالایی را بخرد و نداند جنس کالا از چیست، دست اول است یا دست دوم، مقدارش چه قدر است، کجا تحویل داده می شود، کیفیت و زمان تحویل آن چگونه است و مانند این ها ، اگر اینگونه مسائل مبهم باشد به این معاملات غرری گفته می شود و باطل است. در مباحث مالی نیز ابعاد مختلف معامله  همچون زمان، مکان ، کیفیت ، مبلغ، سود ، نرخ ها و غیره باید شفاف و روشن باشد به گونه ای که طرفیت قرارداد دقیقا بدانند که وارد چه معامله ای شده اند. این قاعده باعث سامان دادن به معاملات و جلوگیری از نزاع ها و اختلافات می شود.

 

Related entries