گواهی سپرده، سندی است که توسط یک موسسه سپرده پذیر – به طور معمول یک بانک – در قبال مبلغ مشخصی پول که نزد آن سپرده شده ، منتشر می شود. این گواهی دارای سررسید و همچنین نرخ بهره معین است. این نوع سرمایه گذاری در واقع دو مزیت عمده دارد، نخست این که سرمایه گذار می تواند به دقت بازده پول خود را محاسبه کند. دوم ، زمان سررسید اصل و بههره گواهی نیز مشخص است. گواهی سپرده بانکی دارای نرخ بازده ثابتی در یک دوره زمانی معین ( حداقل 30 روزه ) است. در این نوع سپرده گذاری ها ، شخص سپرده گذار تعهد می کند که در طول یک دوره زمانی معین از وجوه سپرده خود برداشت نکند ( در غیر این صورت جریمه خواهد شد ) و در قبال آن بانک های تجاری و سایر موسسات مالی متعهد به پرداخت مبالغی به عنوان سود به سپرده گذاران در فواصل زمانی معین خواهند شد.

به طور معمول، گواهی سپرده قابل معامله، بر اساس بازار در نظر گرفته شده برای فروش به دو دسته داخلی و خارجی تقسیم می شود. نوع داخلی این گواهی ها برای فروش در داخل کشور و نوع خارجی آن برای روش در کشورهای دیگر تقسیم می شود. گواهی سپرده ارزی خود به دوسته بانکی و یورو تقسیم می شوند که این امر به دلیل اهمیت و جایگاه بازار آمریکا و بازار اروپا در بازار پول جهان است. گواهی های سپرده ارزی که به قصد فروش در آمریکا منتشر می شوند به نام گواهی های سپرده بانکی و گواهی های سپرده ای که برای فروش در اروپا منتشر می شوند به گواهی های سپرده یورو معروفند. همچنین نوع دیگری از گواهی های سپرده وجود دارند که توسط موسسات اعتباری غیر بانکی منتشر می شوند و به نام گواهی های سپرده اعتباری معروف هستند.

نوشته گواهی سپرده Certificate of Deposit اولین بار در اکودیکـــ پدیدار شد.