بایگانی ها

رگرسیون خطی یا تنازل خطی یا وایازی خطی (به انگلیسی: Linear regression) یکی از روشهای تحلیل رگرسیون است. در رگرسیون خطّی، متغیّر وابسته y_i ترکیب خطی‌ای از ضرایب (پارامترها) است (لازم نیست که نسبت به متغیرهای مستقل خطی باشد).

در بسیاری از موارد واحد تجاری به منظور تسهیل فرایند دفتر داری برای مستهلک نمودن دارایی های ثابت ،دارایی ها را در گروه های قرار داده و از یک نرخ استهلاک متوسط برای مستهلک کردن انها استفاده می کنندودر صورتی که دارایی های موجود در هر گروه از نظر ماهیت مشابه و دارای عمر مفید تقریباً یکسان باشد،روش استهلاک را اصطلاحاً استهلاک گروهی می نامند و چنانچه گروه دارایی ها از نظر ماهیت غیر مشابه و دارای عمر مفید متفاوت باشند ،به روش استهلاک اصطلاحاً روش ترکیبی اطلاق می شود.

استهلاک به روش تجدید ارزیابی معمولاً در مورد اقلام مشابهی از دارایی ها که تعداد آنها زیاد و ارزش هر واحد انها پایین می باشد مانند ابزار آلات در موسسات کارگاهی یا ظروف در رستوران ها،به کار گرفته می شود.

به غیر از روش های خط مستقیم، روش مبتنی بر فعالیت ،روش ساعت کار، روش میزان تولید ،روش تسریعی،روش مجموع سنوات ،روش مانده نزولی که متداول ترین روش های محاسبه استهلاک می باشند

ریسک سیستماتیک، (به انگلیسی: systematic risk) در دانش مالی و اقتصادی، ریسکی است، که در اثر عوامل کلی بازار به‌وجود می‌آید، که به‌طور هم‌زمان بر قیمت کل اوراق بهادار موجود در بازار مالی تأثیر دارد. عواملی که موجب ایجاد این نوع ریسک می‌شوند، شامل تحولات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی مانند تغییر نرخ ارز، چرخه‌های تجاری، سیاست‌های پولی و مالی دولت است.

ریسک کشوری، (به انگلیسی: Country Risk) ریسک سیاسی و اقتصادی یک کشور، به تمایل و یا امکان انجام به موقع تعهدات می‌باشد. توجه به درجه‌بندی یا رتبه‌بندی اعتباری یک کشور، نقش مهمی در کاهش این نوع ریسک دارد. یعنی هر چه رتبه اعتبار کشوری بالاتر باشد، ریسک کشوری کمتر خواهد بود و از طرفی اطمینان بیشتری به سرمایه‌گذاری ،در کشورهای رتبه‌بندی شده، نسبت به کشورهای رتبه‌بندی نشده، وجود دارد.

ریسک گریزی، (به انگلیسی: Risk aversion) اصطلاحی در علم اقتصاد و علوم مالی است، که به معنای ترجیح پذیرش ریسک کمتر می‌باشد. تمایل فردی و درونی انسان‌ها (سرمایه‌گذاران و معامله‌گران) در مواقع عدم قطعیت، جلوگیری از ریسک غیر ضروری است. این نوع ریسک، فردی و درونی است، چرا که سرمایه‌گذاران متفاوت، تعریف متفاوتی از ریسک غیرضروری دارند. سرمایه‌گذاری که به دنبال بازده بیشتری است، ریسک‌های ضروری بیشتری را می‌پذیرد، ولی سرمایه‌گذاری که به دنبال بازده کمتری است، استراتژی سرمایه‌گذاری خود را بی‌پروا و بدون دقت زیاد انتخاب می‌کند. بنابراین یک سرمایه‌گذار منطقی که ریسک گریز نیز می‌باشد، اگر دو سرمایه‌گذاری با بازده یکسان و ریسک متفاوت برای انتخاب داشته باشد، سرمایه‌گذاری با ریسک کمتر را انتخاب خواهد کرد.

ریسک مالی، (به انگلیسی: Financial risk) گونه‌ای ریسک است، که در اثر افزایش بدهی در شرکت، به سهام‌داران تحمیل می‌شود. ریسک اضافی ناشی از استفاده و به‌کارگیری بدهی در شرکت، که تحت عنوان اهرم مالی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. هر قدر شرکت، وام بیش‌تری بگیرد (اوراق قرضه بیش‌تری منتشر کند)، حاشیه سود خالص شرکت، کم‌تر خواهد شد و ریسک سهام عادی آن بیش‌تر می‌شود.