بایگانی ها

قانون والراس، (به انگلیسی: Walras’ Law) یکی از قوانین علم اقتصاد، در پیوند با نظریه تعادل عمومی است و بیانگر این تئوری که برای خنثی نمودن عرضه بیش از حد در یک بازار، باید تقاضای بیش از حد در بازار دیگری رخ دهد. پس چنانچه تمامی بازارها در تعادل کامل باشند، بازار مذکور نیز در تعادل اقتصادی به سر می­‌برد. نام این قانون از نام اقتصاددان فرانسوی؛ لئون والراس گرفته شده است.

قانون ولکر، (به انگلیسی: Volcker Rule) به محدودیت‌هایی معاملاتی گویند که از طرف دولت و نهادهای نظارتی بر روی موسسات مالی و بانکی اعمال شده است. این قانون به موسسات مالی تاکید می‌کند که فعالیت بال‌های مختلف نهاد از جمله تامین سرمایه، سرمایه‌گذاری و بخش اعتباری و تسهیلاتی آن جدا از یکدیگر باشد. همچنین بانک‌ها اجازه ندارند، تا نقش مشاور مالی و در عین حال اعتبار دهنده به مشتری را، ایفا کنند.

قدرت نقدینگی دارایی، (به انگلیسی: Liquid asset) در علم اقتصاد یا سرمایه‌گذاری به توانایی تبدیل به وجه نقد نمودن یک دارایی اطلاق می‌شود. دارایی که از قدرت نقدینگی بالایی برخوردار است، یعنی به آسانی می‌توان آن را در بازار فعال، معامله کرد و بر اساس قیمت‌های رایج، آن را به پول نقد تبدیل نمود.

قراردادی است كه به موجب آن عرضه کننده فلز ، حق خرید مقدار معینی از فلز موردنظر و منطبق با استاندارد بورس را در زمان معین و با قیمت مشخص به طرف قرارداد مصالحه می نماید، بدون آنکه طرف دیگر ملزم به خرید آن باشد.

قراردادی است كه به موجب آن یک طرف قرارداد (خریدار) حق فروش مقدار معینی از فلز مورد نظر و منطبق با استاندارد بورس را در زمان معین و با قیمت مشخص با طرف دیگر مصالحه می نماید بدون آنکه طرف دیگر (فروشنده) ملزم به فروش آن باشد.

قرارداد اختیار فروش، (به انگلیسی: put option) ابزاری در بازار بورس است، که به دارنده حق می‌دهد، که مقدار معینی از دارایی مندرج در قرارداد را، با قیمت توافقی در دوره زمانی مشخصی بفروشد. درحالی‌که خریدار قرارداد اختیار خرید، به امید افزایش قیمت، آن را خریداری می‌نماید، خریدار قرارداد اختیار فروش، پیش‌بینی می‌کند، که قیمت در آینده، کاهش خواهد یافت.

قرارداد اختیار معامله، (به انگلیسی: call option) قراردادی است، بین خریدار و فروشنده، به‌نحوی که خریدار از فروشنده اختیار معامله، حق خرید یا فروش یک دارایی را در یک قیمت معین، خریداری می‌کند. در اینجا نیز همانند تمام قراردادها، هر طرف، امتیازی را به طرف مقابل اعطاء می‌کند، خریدار به فروشنده مبلغی تحت عنوان حق شرط پرداخت می‌کند، که در واقع همان قیمت اختیار معامله می‌باشد. فروشنده نیز حق خرید یا فروش دارایی مذکور را، در یک قیمت معین، به خریدار اعطاء می‌نماید.